Mont Blanc expeditie
In het kader van het 20-jarig bestaan van Eliantie zijn 11 ict-ers de Mont Blanc op geweest.
Zie www.expeditiekindsoldaat.nl voor de laatste informatie.
Rene Stienen was al een weekje eerder naar Chamonix vertrokken en ontving de rest zodoende op zaterdagmiddag met open armen. Aan het eind van de middag was de groep, op Solke na, compleet en zijn we Chamonix een beetje gaan verkennen. Heel Chamonix staat in het teken van de Mont Blanc, als je in het centrum van Chamonix loopt zie je in de verte zelfs de top van de Mont Blanc liggen. De spanning begint bij iedereen te komen en de camera's klikken bijna aan 1 stuk door.
Op zondag zijn we de Cheval Blanc gaan beklimmen. Om de top (2830 m.) te bereiken is een wandeling van 6 uur nodig. Voor de meesten was deze wandeling, die vrijwel heel de tijd omhoog loopt, de eerste ervaring met het naar boven lopen op een berg en de laatste paar 100 meter lopen echt steil omhoog. Het was best even schrikken toen we ons voor de laatste meters aan kettingen moesten vasthouden om niet weg te glijden met onder ons een paar honderd meter afgrond. Uiteindelijk heeft iedereen deze top gehaald en konden we terugkijken op een eerste geslaagde dag.
Op maandag zijn we begonnen met het eerste deel van de Grand Paradiso in Italie. Solke was ook geariveerd, dus de groep was compleet. Het eerste stuk naar de hut op 2750 meter loopt omhoog door prachtige bossen en adembenemende uitzichten. Na circa 4 uur gelopen te hebben kwamen we voldaan bij de hut aan met een prachtig uitzicht op het resterende gedeelte van de berg, die we de volgende dag zouden gaan beklimmen. We hebben hier de middag kunnen uitrusten. Tot ieders schrik kwam er aan het eind van de middag een helikopter aan die op zoek was naar een vader en een zoon uit Spanje. Zij hadden zich niet afgemeld in de refuge en voor de zekerheid werd een reddingsactie op touw gezet. Het is een bizar gezicht als je een helikopter met een groot zoeklicht exact op de plekken ziet vliegen waar je zelf de volgende morgen aan het lopen bent. Zeker als je om je heen gidsen hoort praten dat er tussen het ijs van de Grand Paradiso nog een stuk of 50 lijken liggen die ooit in spleten zijn gevallen en nooit meer boven zijn gekomen.
De volgende morgen liepen we om 5 uur met hoofdlampen op richting de gletsjer. Toen het licht werd hadden we de sneeuwgrens bereikt en moesten onze stijgijzers onder gebonden geworden. Op dit moment begint het vreselijk te onweren en te hagelen. De gidsen bleven rustig, maar om mij heen voelde ik toch hier en daar wat spanning komen. Zeker toen de groepen die voor ons vertrokken waren, met grote spoed naar beneden kwamen lopen om te vluchten voor het onweer, werd de wens om terug te gaan naar de refuge steeds nadrukkelijker. De gidsen verstaan hun vak echter goed en binnen een half uur werd het lichter en lichter, het onweer stopte en de regen maakte plaats voor een klein zonnetje. We konden dus verder! De touwen werden gevormd en we begonnen zig zaggend langs de spelten naar boven te lopen. Sommige spleten waren klein en je kon daar vrij makkelijk overheen stappen, sommige spleten waren echter een paar meter breedt en een meter of 30 diep. Aan de ene kant is dit prachtig om te zien maar aan de andere kant is het angstig om op een helling te staan met onder je een diepe spleet. Als je dan in je achterhoofd nog de helikopter hebt en de opmerking van de gids dat er nog altijd 50 lijken liggen is het zelfs best eng. We zijn uiteindelijk niet naar de top gelopen maar op een hoogte van 3500 meter omgedraaid. De windkracht werd te sterk en de gidsen besloten vanwege onze veiligheid niet verder te gaan. Achteraf was dit toch een hele mooie beklimming en onze eerste ervaring op stijgijzers met elkaar aan het touw te lopen.
Woensdagochtend hebben we de afdaling gemaakt om ons vervolgens de rest van de dag voor te bereiden op de beklimming van de Mont Blanc. Deze beklimming bestaat uit 2 dagen, dag 1 loop je naar de refuge op 3200 meter en sta je aan de voet van een steile rotswand van 600 meter hoog, waarboven de slaapplaats is te zien die dus op 3800 meter hoogte ligt. Rene, Maurice en ik zijn met de groep meegelopen tot vlak voor de rotswand maar verder omhoog wilden wij niet meer. De hoogtevrees was toch nadrukkelijker aanwezig dan wij van te voren hadden voorzien. De rest liep omhoog en met onze verrekijker konden we ze stapje voor stapje volgen. Na 3 uur recht omhoog klimmen waren ze alle 7 boven en kregen we beneden sms-jes met emotionele en blijde boodschappen. De eerste stap was gezet en de volgende dag zouden ze beginnen aan het zwaarste en moeilijkste stuk, de laatste 1000 meter!! Als alles goed zou gaan zouden ze rond de klok van 7 uur 's ochtends de top halen. Het eerste bericht kwam van Gijs die om iets over 7 de top had bereikt. YES!!! De topvlaggen staan op de foto! Langzaam druppelde berichten binnen en Caspar, David, Rob en Solke bereikte niet veel later ook de top. Helaas moesten Ton en Peter op een paar honderd meter voor de top terug wegens hoogteziekte van Ton, maar de prestatie die zij leverde was er zeker niet minder om. Peter zei me later dat hij de top zeker wel had gehaald, maar dat het eigenlijk veel mooier was om te zien hoe stuk Ton zat en dat hij omwille van Peter toch maar door bleef lopen. De gids besloot uiteindelijk om terug te gaan en na uren afdalen was iedereen veilig, moe maar voldaan terug in het dorp.
De champagnekurken knalde en we hebben met zijn allen een heerlijke raclette maaltijd genuttigd in de Gitte. De verhalen en de emoties kwamen naar boven en de expeditie waar we allemaal zo lang mee bezig zijn geweest was geslaagd!! Uiteindelijk hebben we met deze beklimming een kleine € 10.000,-- opgehaald.
De reden achter deze expeditie is het 20-jarig bestaan van Eliantie en om extra aandacht te vragen voor (ex)kindsoldaten Zie www.expeditiekindsoldaat.nl voor meer informatie.
Bovendien past dit project binnen Eliantie's visie van gezond en vitaal ondernemen. We gaan de Mont Blanc met circa 11 medewerkers beklimmen. De voorbereiding neemt ongeveer een jaar in beslag. We willen onze opdrachtgevers koppelen aan deze expeditie en de vlaggen van sponsors en onze opdrachtgevers naar boven dragen. Elke vlag staat voor een bepaald bedrag waar we projecten mee willen gaan doen voor voormalig kindsoldaten in Sierra Leone.
De beklimming van de Mont Blanc is een van de maatschappelijke evenementen waar Eliantie bij betrokken is. De stichting Ayo organiseert een drietal benefietconcerten waarvan de opbrengsten ook ten goede komen van ex-kindsoldaten. Eliantie helpt met de organisatie met de voorbereidingen hierop.
